X


انواع سیستم آبرسانی جعبه های آتش نشانی در ساختمان ها
آموزش عملکرد سیستم اطفاء حریق

 استاندارد نصب جعبه آتش نشانی و قرقره آتش نشانی در ساختمان ها:

جعبه آتش نشانی بايد در مناطقی نصب گردد كه مورد ديد همگان باشد. بهترین مکان ها برای نصب جعبه آتش نشانی در نزدیکی ورودی ها و خروجی ها است. در پشت ديواره ها و يا شكاف ها نصب نگردد تا در موقع لزوم بتوان از آن به نحو احسن استفاده نمود. اصولا" جعبه آتش نشانی در پله های فرار، پاگردها، درب ورودی ساختمان ها و دالن ها و .... نصب می گردد. هر جعبه آتش نشانی بايد حداقل شعاع 20 متر از اطراف خود را پوشش دهد. لازم بذکر است حداکثر فاصله بین جعبه های آتش نشانی نصب شده نبایستی بیش از 30 متر باشد. بايد توجه شود كه لوله انتقال دهنده آب در سیستم تر حتماً به شير اصلی آب شهری وصل باشد و فشار لازم در بالاترين نقطه از 2 اتمسفر كمتر نباشد و قطر لوله های بالا دهنده نبايد كمتر از 2 اينچ باشد.

قرقره آتش نشانی بايد در محل های مشخص و قابل دسترسی در هر طبقه از ساختمان نصب گردد و سطح پوشش آن تمام اتاق ها را در هر طبقه مورد نصب فراهم نمايد. در موقع نصب قرقره آتش نشانی باید به موارد زیر دقت نمود:

الف - یکی از بهترین مکانها برای نصب قرقره آتش نشانی نزدیکی محل های خروج اضطراری می باشد.

ب -  قرقره آتش نشانی بايد در جايی نصب گردد که مانع حركت افراد در مواقع عادی و اضطرار نباشد.

پ - ارتفاع نصب قرقره آتش نشانی به مانند جعبه آتش نشانی حداكثر 1/10 متر از سطح کف ساختمان نصب گردد.

ج - فشار آب در داخل قرقره آتش نشانی بايد به اندازه ايی باشد كه حداقل پرتاب آب، 6 متر در حالت جت و حداقل ميزان آب خروجی (دبی) در هر دقيقه 30 ليتر باشد.

د - حداكثر فاصله نصب قرقره های آتش نشانی از ديگر همانند جعبه آتش نشانی 30 متر می باشد.

 




برای بهترین نتیجه

برای پروژه های فوق العاده

برای جلو گیری از مشکل




اطفاء حریق مجموعه اقداماتی است که برای مقابله با آتش بوسیله خاموش کردن، کنترل و یا هدایت آتش‌های ناخواسته انجام می‌گیرد. اهداف اطفاء حریق حفاظت از سلامت افراد، جلوگیری از آسیب به اموال و حفاظت از محیط زیست است.

سیستم های آبرسانی جعبه های  اطفاء حریق که یکی از مهم ترین لوازم آتش نشانی در ساختمان ها هستند که وجود آن ها هنگام حادثه و اتفاقات مربوط به آتش سوزی بسیار ضروری است به سه دسته ذیل تقسیم میشوند: 
 

1 - سیستم خشک:
در این نوع سیستم جعبه آتش نشانی، منبع آب مورد نیاز جهت استفاده در سیستم لوله‌کشی جعبه آتش‌نشانی و یا قرقره آتش‌نشانی، از منابع آب ساختمان و یا محل مورد استفاده جدا است و به سیستم لوله کشی آب شهری ساختمان ارتباطی ندارد. بنابراین در حالت عادی داخل لوله‌ها و جعبه آتش‌نشانی و قرقره آن، آب وجود نداشته و خشک می‌باشد. وجه تسمیه این سیستم نیز به همین علت است. در سیستم خشک جعبه آتش‌نشانی آب مورد نیاز از طریق لوله ورودی که معمولاً در جلوی درب ساختمان و یا محل مورد نظر در یک محفظه شیشه‌ای نصب شده است، تامین می‌گردد. در هنگام ضرورت تانکرها و یا پمپ‌های آتش‌نشانی به این ورودی متصل شده و آب مورد نیاز را به درون سیستم جعبه آتش‌نشانی پمپاژ می‌نمایند و بدین صورت آب در هر طبقه در لحظه ضرورت قابل استفاده خواهد بود. بطور استاندارد ورودی بالای جعبه آتش‌نشانی را به لوله کشی این سیستم اختصاص می دهند.
 

2 - سیستم تر:
در این نوع سیستم جعبه آتش نشانی، آب مورد نیاز از آب شهری تامین می‌گردد. لوله‌کشی این سیستم به لوله‌کشی آب شهری ساختمان متصل بوده و اجازه می‌دهد همیشه در این سیستم آب وجود داشته باشد بطوریکه هرگاه شیر ورودی جعبه آتش‌نشانی و نازل سر لوله باز شود، آب جریان می‌یابد (در جعبه‌های آتش‌نشانی با قرقره برزنتی توصیه می‌گردد تنها در هنگام استفاده ضروری شیر ورودی آب باز شود.) وجه تسمیه این سیستم نیز به علت وجود همیشگی آب در سیستم می‌باشد. بطور استاندارد ورودی پایینی جعبه آتش‌نشانی را به لوله‌کشی این سیستم اختصاص می‌دهند.

 

3 - سیستم مرکب (تر و خشک):

در این نوع سیستم، با توجه به شرایط ساختمان نظیر مساحت، ارتفاع آن و غیره از ترکیب دو سیستم تر و خشک همزمان استفاده می‌گردد. سیستم‌های لوله‌های تر برای استفاده ساکنین جهت اطفاء آتش‌های کوچک در نظر گرفته شده است. در ساختمان‌های بلند باید یک پمپ خودکار برای رساندن آب ( از لوله شهر ، تانک ذخیره یا منبع ) به جعبه آتش نشانی وجود داشته باشد.