X


حفظ و نگهداری فضای سبز در ساختمان ها
حفظ و نگهداری فضای سبز و محوطه سازی

طراحی كاشت گیاهان و درختان در فضای سبز:
درختان، درخچه ها، پیچ های زینتی، گیاهان پوششی و گلهای یكساله و چند ساله غالباً مهم ترین عناصر در محوطه سازی و طراحی فضای سبز به شمار می روند. انتخاب، بكارگیری و نگهداری از این گیاهان سه عامل اساسی در كارایی فضای سبز هستند كه باید همواره توسط طراح مورد توجه قرار گیرند. بنابراین نكته بسیار مهم در طراحی فضای سبز انتخاب گیاهی است كه بتواند بیشتری كارایی ممكن را با حداقل نیاز به نگهداری فراهم آورد. نكته دیگر استفاده از گیاهان مناسب با توجه به نیازهای مختلفی است كه طراح با آن روبروست. در فرایند طراحی و كاشت، توجه به نوع گیاهان و نحوه قرار گرفتن گیاهان نسبت به یكدیگر در جهت رسیدن به یك طرح زیبا و كارآ ضروری به نظر می رسد. فضای سبز برای حفظ محیط زیست فواید بی شماری دارد. فضاهای سبز، آلاینده ها و گرد و غبار را از هوا فیلتر کرده و با ایجاد سایه موجب کاهش دمای مناطق شهری می شوند و همچنین از فرسایش خاک جلوگیری می کنند. هر فردی می تواند با مراقبت از فضای سبز اطراف خانه خود علاوه بر ایجاد منظره ای زیبا از مزایای زیست محیطی فضای سبز بهره ببرد. مراقبت از درختان، چمن ها و درختچه ها می تواند بسیار ساده باشد اما نیازمند حفظ اصول و شناسایی روش های نگهداری از گیاهان می باشد. حفظ و نگهداری فضای سبز بر سه اصل استوار است: آبیاری گیاهان، کود دهی مناسب و بجا، اصول هرس کردن درختان و گیاهان و تربیت درختان. نکته مهم در داشتن یک فضای سبز، پس ازطراحی و اجرا، نگهداری و حفظ فضای سبز به جهت ماندگاری بالای گیاهان است. بهترین و مناسب ترین گیاهان فضای سبز گیاهانی می‌باشند که بتوانند با حداقل نیاز به نگهداری بیشترین کارایی را داشته باشند. در طراحی توجه به نوع گیاهان و نحوه قرار گرفتن گیاهان نسبت به یکدیگر در جهت رسیدن به یک طرح زیبا و کارا امری ضروری است. 

از نکات دیگر در طراحی توجه به عواملی چون: میزان بارش، کاشت موفق، بافت و ساختمان خاک، تغییرات دمایی، پستی و بلندی و غیره می‌باشد و تنها با اهمیت دادن به این موارد است که می‌توان یک فضای سبز زیبا با کارایی بالا با استفاده از گیاهان بومی‌ را فراهم آورد. به طور کلی گیاهان فضای سبز را از جنبه نوع عملیاتی که برای نگهداری از آنها صورت می‌گیرد می‌توان به 4 بخش عمده تقسیم کرد که در زیر به بررسی شاخص‌های کیفی هر یک از این بخش‌ها می‌پردازیم:

1- چمن: چمن مطلوب دارای خصوصیات زیر می باشد.

الف: ارتفاع مناسب.

ب: رنگ یکنواخت.

ج: شادابی و طراوت

د: یک دست بودن بدون وجود هرگونه علف هرز

 

2- درخت و درختچه: درخت و درختچه‌های مطلوب دارای خصوصیات زیر می‌باشند.

الف: عاری بودن از پاجوشها و تنه جوشها.

ب: عاری بودن پای درختان از علف‌های هرز.

ج: دارا بودن برگها و شاخسارهای با طراوت.

د: عاری بودن از آفات و امراض.

ه: ایجاد اشکال و فرمهای مختلف توسط هرس.

 

3- گلها: باغچه‌های گل مناسب دارای خصوصیات زیر می‌باشند.

الف: گلدهی و رشد مناسب.

ب: عاری بودن بستر گلکاری از علف‌های هرز.

ج: عاری بودن از آفات و امراض.

د: عاری بودن از غوزه‌های گلهای پیر و شاخه‌های پیر.

 

4- پرچین‌ها: پرچین خوب دارای خصوصیات زیر می‌باشد.

الف: رشد مناسب.

ب: داشتن ارتفاع مناسب.

ج: عاری بودن از علف‌های هرز و آفات و امراض.




برای بهترین نتیجه

برای پروژه های فوق العاده

برای جلو گیری از مشکل




 نگهداری و بهسازی فضای سبز در ساختمان ها: 

مراقبت و نگهداری از فضای سبز امری ضروری و اجتناب ناپذیر است. به همان اندازه که طراحی فضای سبز و اجرای آن اهمیت ویژه ای دارد، نگهداری از فضای سبز نیز به همان اندازه دارای اهمیت است. نگهداری فضای سبز شامل مواردی همچون موارد زیر می باشد:

الف- آبیاری به موقع

ب- سم پاشی

ج- هرس کردن

د- کوددهی به موقع

 

نکات مهم در طراحی فضای سبز:

گیاهان، عامل اصلی در طراحی فضای سبز و نقش مواد در ایجاد فضایی آرام و دلنشین هستند. در واقع، به دلیل خواص خاص آنها، حجم، شکل و شکل هندسی، در طراحی داخلی نقش موثری دارند. در محوطه سازی می توان از گیاهان به عنوان دیوار، سقف و کف استفاده کرد. به عنوان مثال، اگر گیاهان به تعداد زیاد و به صورت ردیفی کاشته شوند، می توانند به شکل دیواره باشند و یک دیوار سبز درست کنند. شاخه های گسترده و متراکم روی درختان می توانند گزینه مناسبی برای سقف باشند. بنابراین، گیاهان در یک اتاق می توانند قسمتهای مختلفی را که نه تنها فضای سبز شما را تشکیل می دهند، به راحتی جدا کنند بلکه تقسیم مناسبی برای باغ شما ایجاد می کنند. نکته مهم در طراحی فضاهای سبز منطقه بندی است و متداول ترین آن، مکان اصطلاحاً مناسب گیاهان و درختان است. یعنی اختصاص صحیح فضاها برای گیاهان و درختان متناسب با خصوصیات اقلیمی و رفتاری گیاهان برای رشد بعدی آنها و افزایش تراکم هر گیاه. این ملاحظات بخشی از در نظر گرفتن تغییرات احتمالی هر فضای سبز است، در حقیقت آینده نگری یکی از نکات مهم در طراحی فضای سبز است.

 

زمان هرس درختان و درختچه‌های زینتی فضای سبز:

الف- هرس زمستانه (هرس سیاه)

بهترین زمان انجام این نوع هرس زمانی است که گیاه تمام برگ و بار خود را از دست داده و به اصطلاح در خواب زمستانی قرار دارد. اواخر فصل سرما مناسب ترین زمان برای انجام این کار است.

 

ب- هرس تابستانه (هرس سبز)

این نوع هرس را می بایست در فصل رشد انجام داد و قسمت‌هایی از گیاه چون نرک‌ها، پاجوش‌ها و گلها و میوه‌های خشکیده را از گیاه جدا کرد.

 

هرس و تربیت اولیه نهال:

هرس درختان در فضاهای سبز در درجه اول باید توسط فردی متخصص (ایمن تیک) انجام پذیرد چرا که اهمیت ندادن به این مهم می­تواند ضربات جبران ناپذیری به درختان و گیاهان در فضاهای سبز وارد کرده و اصلاح آن مستلزم هزینه‌های زیاد و وجود یک کارشناس است تا بتواند طی چند سال درخت آسیب دیده را ترمیم و به حالت اولیه باز گرداند. هرس اینگونه درختان با هرس درختان میوه کاملاً متفاوت می‌باشد.